Powstanie klubu

Polonia Warszawa jest najstarszym wielosekcyjnym klubem stolicy, działającym nieprzerwanie do dziś. Powstała z połączenia kilku szkolnych drużyn piłkarskich w październiku 1911 roku. Inicjatorem tej fuzji i twórcą nazwy był działacz niepodległościowy Wacław "Denhoff" Czarnocki. Na początku zawodnicy grali w biało-czarne pasy i dopiero na wiosnę 1912 roku założyli czarne koszulki. Pierwsze spotkanie Polonia rozegrała na boisku Agrykoli 19 listopada 1911 roku z najsilniejszym lokalnym rywalem - Koroną, przegrywając 3:4. Tydzień później poloniści gościli w Łodzi grając z tamtejszym Newcastle. Pomimo porażki 2:7 zebrali pochlebne recenzje. W lutym 1913 roku, Czarne Koszule zagrały już w swoich tradycyjnych strojach. Rywalem, także była Korona, ale wynik - 4:0 dla Polonii.

Czasy przedwojenne

W 1915 roku, gdy Warszawę zajęli Niemcy. Nowi zaborcy, w odróżnieniu od Rosjan, okazali się bardziej tolerancyjni i zezwolili na oficjalną działalność wielu zakazanych do tej pory towarzystw. Dzięki temu, od października 1915 roku, Polonia mogła rozpocząć swoją oficjalną działalność. W pierwszych rozgrywkach o mistrzostwo Polski w 1921 Czarne Koszule zdobyły tytuł wicemistrza. Sukces ten powtórzyły w 1926 roku. "Czarne Koszule" stawały się wtedy najpopularniejszym klubem stolicy, wspieranym finansowo i organizacyjnie przez wielkie warszawskie rody Gebethnerów i Lothów. Klub dorobił się kilku kolejnych sekcji, a w 1928 roku swojego stadionu przy ul. Konwiktorskiej.

II wojna światowa

Polonia może poszczycić się tym, że nie przerwała swojej działalności nawet pod okupacja niemiecką. Choć stadion i cały sprzęt sportowy został przez hitlerowców skonfiskowany, to zawodnicy "Czarnych Koszul" uczestniczyli w konspiracyjnych rozgrywkach, mając zasadniczy wpływ na ich organizację. W 1942 i 1943 roku Polonia zdobyła w nielegalnych rozgrywkach Mistrzostwo Warszawy. Jeszcze na dwa miesiące przed wybuchem Powstania Warszawskiego, poloniści wzięli udział (w obecności kilku tysięcy widzów) w meczu wyjazdowym z reprezentacją Radomia. W czasie Powstania Warszawskiego, stadion Polonii, przez który prowadzony był 22 sierpnia szturm oddziałów AK, uległ całkowitej dewastacji.

Okres powojenny

W 1946 roku, grając w zrujnowanej Warszawie, Czarne Koszule zdobyły pierwszy tytuł Mistrza Polski. Mecz finałowy Polonia grała na stadionie Wojska Polskiego przy Łazienkowskiej pokonując 3:2 AKS Chorzów . Swój stadion Polonia uzyskała dopiero w 1950 roku, ale już jako "Kolejarz", bowiem stalinowska polityka ubezwłasnowolniła kluby, narzucając im nowe nazwy i patrona. Patronat kolejowego resortu nie mógł sprostać konkurencji z pionem milicyjnym czy wojskowym. "Zielone światło" w Warszawie zapalono dla Legii (CWKS) i Gwardii, Polonię skazując na II i III ligowy byt. Pomimo trudności w 1952 roku Polonia zdobyła drugie trofeum - Puchar Polski, w finałowym meczu pokonując Legię Warszawa na Łazienkowskiej 1:0. Był to ostatni sukces Czarnych Koszul w tamtych czasach. Polonia spadła do drugiej ligi.

Powrót do ekstraklasy

W sezonie 1992/93 Polonia Warszawa ponownie zawitała do polskiej elity piłkarskiej. Klub był jednak fatalnie zorganizowany, brak było pieniędzy i bazy treningowej. Czarne Koszule znów wróciły do II ligi, jednak tylko na rok. W sezonie 1995/96 Polonia, razem z Wisłą Kraków, awansowała do I ligi. Na Konwiktorskiej pojawił się Janusz Romanowski, który właśnie wycofał się ze sponsorowania Legii. Od tej pory Polonia nieprzerwanie grała w ekstraklasie. W 1998 roku zdobyła wicemistrzostwo Polski, zaś w 1999 dotarła do półfinału Pucharu Intertoto.

Drugie mistrzostwo Polski

Do sezonu 1999/2000 Polonia nie przystępowała jako faworyt. Pod koniec rundy jesiennej po raz pierwszy w historii Czarne Koszule zostały liderem ekstraklasy. Zespół prowadzili wtedy Jerzy Engel i Dariusz Wdowczyk. Oficjalne mistrzostwo Polonia zapewniła sobie pokonując na Łazienkowskiej Legię Warszawa 3:0. Wcześniej zdobyła Puchar Ligi, zwyciężając na "neutralnym" stadionie Wojska Polskiego Legię 2:1. W lipcu Czarne Koszule potwierdziły swoje panowanie w polskiej piłce, zdobywając Superpuchar po zwycięstwie nad zdobywcą Pucharu Polski Amicą Wronki 4:2. Później Polonia odpadła w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów, wcześniej jednak eliminując Dynamo Bukareszt. W sezonie 2000/01 Czarne Koszule w lidze grały słabo, jednak zdołały zdobyć Puchar Polski. Sezon 2004/2005 był dla Polonii Warszawa przełomowy, ponieważ zakończył się spadkiem do II ligi.

W tym samym roku sekcja młodzieżowa Polonii, w związku z przejęciam obiektów klubowych przez miasto, przekształciła sie w Miejski Klub Sportowy (MKS).

Osiągnięcia KS Polonia

Mistrzostwo Polski-1946,2000

Wicemistrzostwo Polski - 1921, 1926, 1998

Puchar Polski - 1952, 2001

Puchar Ligi - 2000

Superpuchar - 2000

Mistrzostwo Polski Juniorów U-19 - 1977

Wicemistrzostwo Polski Juniorów U-19 - 2000, 2005